Στις 15/05/2024, υλοποιήθηκε στο εργαστήριο Η/Υ του ΓΕΛ Άνοιξης, ενδοσχολική επιμόρφωση εκπαιδευτικών σχολείων Δευτεροβάθμιας του Δήμου Διονύσου σύμφωνα με εκδήλωση ενδιαφέροντος τους. Παρέστησαν 12 εκπαιδευτικοί Γυμνασίων & Λυκείων της περιοχής μας και επιμορφώθηκαν στη θεωρητική πλαισίωση καθώς και στα Μέσα και τις Στρατηγικές της Διαφοροποιημένης Διδασκαλίας. Υλοποίησαν κάποιες από τις δραστηριότητες βιωματικά και ανέτρεξαν στην η-τάξη του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, προκειμένου να επεξεργαστούν σενάριο με πρακτικές διαφοροποίησης της διδασκαλίας. Τονίστηκε η διαφοροποίηση της διδασκαλίας σε 3 επίπεδα: α ) στη μαθησιακή ετοιμότητα δηλαδή σε ποιο σημείο βρίσκονται γνωστικά οι μαθητές/ριες και με βάση ποιές ‘διαδρομές’ μπορούν να φτάσουν στην κατάκτηση του σκοπού και των επιμέρους στόχων του γνωστικού αντικειμένου που διδάσκονται β) στα ενδιαφέροντα των παιδιών και γ) στον τρόπο που μαθαίνουν αποτλεσματικότερα σύμφωνα με τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης του Gardner.

Γνωρίζοντας τα διαθέσιμα εργαλεία της διαφοροποίησης της διδασκαλίας τους, θα είναι δυνατό οι εκπαιδευτικοί να δημιουργήσουν εναλλακτικές μαθησιακές διαδρομές στο περιεχόμενο, το πως δίνεται το προς διδασκαλία αντικείμενο (π.χ. κείμενο απλό ή πολυτροπικό, σε μορφή video ή σύγχρονους τύπου κειμένου όπως podcasts/vodcasts) κ.α, στη διαδικασία (τον τρόπο επεξεργασίας, δηλ. τη μορφή των ασκήσεων και τον τρόπο εργασίας των μαθητών, ομάδες, δυάδες, ατομικά) γ) το τελικό προϊόν, π.χ. παρουσίαση, αφίσα κ.α.  και υπάρχει και το δ) το περιβάλλον της τάξης. Το τελευταίο δεν είναι πάντα απαραίτητο καθώς στις τάξεις του Ελληνικού σχολείου, π.χ. του Λυκείου, η διαφοροποίηση του περιβάλλοντος είναι δύσκολο να γίνει. Αρχικά, τέθηκε το πλαίσιο της διαφοροποιημένης μάθησης ως προς το ‘Τι είναι’  και  ‘Τι ΔΕΝ είναι’ η διαφοροποίηση της διδασκαλίας, βασικές παραδοχές της, εργαλεία διαφοροποίησης ως προς το περιεχόμενο, τη διαδικασία/επεξεργασία, το τελικό προϊόν και το περιβάλλον της τάξης, όπως ήδη αναφέρθηκε, καθώς και πρωτόκολλα όπως ερωτηματολόγια εντοπισμού του μαθησιακού στυλ των μαθητών. 

Συνοψίζοντας, φαίνεται ότι οι εκπαιδευτικοί απόλαυσαν τις βιωματικές δραστηριότητες και συμφώνησαν ότι η διαφοροποιημένη διδασκαλία αποτελεί αναγκαία διδακτική πρακτική. Σχεδιάζεται εκ νέου επιμόρφωση και σε πρακτικές διαφοροποίησης που συναντώνται περισσότερο στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση (Νηπιαγωγείο – Δημοτικό), ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη διάδραση και ανταλλαγή ιδεών και πρακτικών μεταξύ των εκπαιδευτικών και των δύο βαθμίδων (Α/θμιας και Β/θμιας).